Η ζοφερή πραγματικότητα 

........................................................................................................................................................................................................................................................

Η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας όσο αφορά τα δεδομένα τα οποία επικρατούν σήμερα στην πατρίδα μας δυστυχώς αναπόφευκτα μας οδηγούν σε πολύ ζοφερά και ανησυχητικά συμπεράσματα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Κυπριακή  Δημοκρατία, η απαλλαγή της δηλαδή από την συνεχιζόμενη δια 38 σχεδόν χρόνια τουρκική κατοχή έχει καταντήσει να θεωρείται από «εχθρούς» και «φίλους» σαν ένα πρόβλημα τοπικής μορφής και κατ΄επέκταση διαμάχης μεταξύ δύο Κοινοτήτων. Δεν θα μπορούσε τίποτα να αποτελεί μεγαλύτερη παραδοξότητα από το τι αναφέρω ανωτέρω.  Δυστυχώς τα δικά μας χρόνια λάθη από πλευράς καθορισμού στόχων και τακτικής έχουν οδηγήσει στην πιο πάνω οδυνηρή κατάληξη. Σήμερα καταλήξαμε το θύμα – η  Κυπριακή Δημοκρατία – να «παρακαλεί» το θύτη και κάνοντας την μία υποχώρηση μετά την άλλη, να διαπραγματεύεται όχι το αυτονόητο δηλαδή το τερματισμό της εισβολής αλλά κάποια υποφερτή λύση ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής την οποίαν όλοι δυστυχώς ξέχασαν  ότι συνιστά μία κατάφορη παραβίαση κάθε έννοιας δικαίου. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεκτούμε. 

Παραδοσιακά ένα από τα μεγάλα μας όπλα στον αγώνα δια ανατροπή των πιο πάνω απαράδεκτων τετελεσμένων ήταν η «δυνατή» οικονομία της Κυπριακής  Δημοκρατίας. ΄Ηρθε όμως η παγκόσμια διεθνής κρίση συνεπικουρούμενη από μία απαράδεκτη αδράνεια και εφησυχασμό των Κυβερνόντων να φέρει καίριο  πλήγμα στην οικονομία μας και να την μετατρέψει από δυνατότητα σε μία άκρως επικίνδυνη αδυναμία στον αγώνα που οφείλουμε να διεξάγουμε.

Και σαν να μην έφταναν τα πιο πάνω η 11/7/2011 και τα τραγικά γεγονότα στο Μαρί αποκάλυψαν σε όλο της το μεγαλείο την ανυπαρξία εύρυθμης λειτουργίας του Κράτους και την παντελή ανικανότητα εκείνων που έχουν τις τύχες των πολιτών αυτού του τόπου στα χέρια τους να τις διαχειριστούν σωστά. Αυτό είχε ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα ένα καταλυτικό κτύπημα στην εμπιστοσύνη του λαού στους θεσμούς του Κράτους  και την αποστροφή της Νεολαίας από τα κοινά, κάτι το οποίο είναι η απαρχή της κατάρρευσης μίας υγειούς κοινωνίας. 

Για χρόνια τώρα τόσο σαν απλός πολίτης αυτού του τόπου εξέφραζα δημόσια  τις απόψεις μου. Η διαπίστωση όμως ότι σε σχέση και με τα τρία ζητήματα που θίγω πιο πάνω έχουμε φτάσει σε οριακό σημείο  με οδήγησε στην απόφαση να υποβάλω υποψηφιότητα για μία από τις τρεις θέσεις Αντιπροέδρων του Δημοκρατικού Συναγερμού.  Τα τραγικά γεγονότα στο Μαρί  «ξύπνησαν μέσα μου»  το αίσθημα της ευθύνης να συνδράμω, στο βαθμό που είναι δυνατό, στην αντιμετώπιση των πιο πάνω προβλημάτων  από μία θέση  που,  αν  βέβαια εκλεγώ, θα μου δώσει την δυνατότητα να το πράξω. Νοιώθω  ότι δεν έχω πλέον το δικαίωμα να περιορίζομαι στο να εκφέρω  απλώς τις απόψεις μου και να προβαίνω σε διαπιστώσεις που τυγχάνει μερικές τουλάχιστο φορές να επαληθεύονται. 



                            Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης
                            Δικηγόρος 
                            Υποψήφιος δια μία θέση Αντιπροέδρου
                            του Δημοκρατικού Συναγερμού 


'Αρθρα
..........................................................................................................................................................................................................................