Η μούντζα και το χειροκρότημα

Όταν το 2008 το ΑΚΕΛ ανήλθε στην εξουσία με την εκλογή του τότε Γενικού του Γραμματέα Δημήτρη Χριστόφια στο ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκείνο του Προέδρου της, πολλοί πίστεψαν ότι το προεκλογικό σύνθημα – ίδε τέχνασμα – περί μίας δίκαιης κοινωνίας θα έφερνε την αλλαγή προς το καλύτερο.  

Τώρα, τεσσεράμισι χρόνια μετά, η μεγάλη πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού «μετρά» τις ζημιές της σε όλους τους τομείς και αναρωτιέται πως και πότε θα μπορέσει να ανακάμψει και να τις επουλώσει. Πληγές οι οποίες μαρτυρούν τραυματικές οπισθοδρομήσεις στα δύο πιο βασικά θέματα που απασχολούν το κάθε πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Την επίλυση του Εθνικού μας προβλήματος και τη διάσωση της οικονομίας μας.  Η τωρινή κατάσταση αμφότερων αποτελεί απειλή για αυτή καθ΄ εαυτή την υπόσταση μας σαν Κράτος και σαν Κοινωνία, αντίστοιχα, όπως τα ξέραμε μέχρι σήμερα. 

Το ερώτημα που προβάλει βασανιστικά είναι πως φτάσαμε μέχρι εδώ. 

Εις το Εθνικό θέμα «πλασαρίστηκε» ευρέως η ιδέα της «Κυπριακής λύσης».  Ξεχάστηκε ότι το Κυπριακό είναι το προϊόν Τουρκικής εισβολής και κατοχής.  Η «Κυπριακή λύση» υποβάθμισε το στοιχείο «΄Ελληνας» δίπλα από τη λέξη «Κύπριος» και παραβλέφθηκε ότι η Κυπριακή Δημοκρατίας απειλείται από τη Τουρκία η οποία αποβλέπει στη κατάλυση της και στον ανθελληνισμό της Κύπρου.  Αυτή η προσέγγιση συνάδει πλήρως με την ιδεολογική θεωρία που ασπάζεται το ΑΚΕΛ το οποίο στους σχεδιασμούς του προτάσσει τον κοινό ιδεολογικό παράγοντα εκεί που υπάρχει στις δύο Κοινότητες της Κύπρου σαν ενωτικό στοιχείο και υποβαθμίζει την εθνική μας προέλευση.  Σ΄ αυτό το ελάχιστο επίπεδο, από πλευράς εθνικής αξιοπρέπειας, ευρίσκεται σήμερα το Εθνικό μας ζήτημα. 


Εις το τομέα της Οικονομίας ο σχεδιασμός του ΑΚΕΛ πέτυχε εκείνο που πριν λίγα χρόνια φάνταζε ως αδύνατο. Η διασπάθιση των οικονομικών αποθεμάτων που κληρονόμησε από τη προηγούμενη Κυβέρνηση σε συνδυασμό με την ανικανότητα αλλά και εμφανή αδράνεια στη λήψη, έγκαιρα, μέτρων κατέστρεψαν  τη βάση της Κυπριακής οικονομίας. Το φόρτωμα της ευθύνης στις Τράπεζες – οι οποίες δεν είναι άμοιρες ευθυνών αλλά καμμιά Κυβέρνηση άλλης χώρας με οικονομικά προβλήματα δε κατηγόρησε τις τράπεζες της ακριβώς για να μη καταστρέψει την εμπιστοσύνη στο πιο βασικό θεμέλιο της ελεύθερης οικονομίας – ισοπέδωσε τη Κυπριακή Κοινωνία η οποία παραδοσιακά παρουσίαζε το υγιές φαινόμενο να διαθέτει μία μεγάλη μεσαία τάξη.  Τώρα η Κυπριακή Κοινωνία βαίνει τάχιστα προς μίας νέας μορφής διάρθρωση η οποία είναι πιο προσφιλής προς τη Κουμμουνιστική θεωρία που ασπάζεται το ΑΚΕΛ. 

Τελικά είναι τραγικό όταν αναλογιστεί κάποιος που φτάσαμε.  Τεσσεράμισι χρόνια ήσαν αρκετά για να κατεβεί ολόκληρη η Κύπρος στο οπισθοδρομικό εκείνο επίπεδο της πάλαι ποτέ Σοβιετικής ΄Ενωσης η οποία αποτελούσε όραμα για το ΑΚΕΛ πριν η τελευταία καταρρεύσει.  Με τη μόνη διαφορά ότι το 2008 όταν ζήτησε τη ψήφο του Κυπριακού λαού δε τόλμησε να πει ευθαρσώς ότι αυτό θα επιδίωκε να πετύχει.  Και το πέτυχε, δυστυχώς για όλους τους πολίτες της Κύπρου.  Η μούντζα με τα δύο χέρια και το χειροκρότημα κάνουν, στιγμιαία, τον ίδιο θόρυβο.  



                                   Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης
                                   Δικηγόρος 
                                   Πρόεδρος Νομικού Συμβουλίου ΔΗ.ΣΥ
                                   Μέλος Πολιτικού Γραφείου ΔΗ.ΣΥ

'Αρθρα
..........................................................................................................................................................................................................................