'Αρθρα
..........................................................................................................................................................................................................................





Μια ξεχασμένη αλλά σημαντική ημερομηνία

Η 5η ημέρα του Σεπτέμβρη του 2011 για πολλούς, πιστεύω δε σημαίνει τίποτα το ιδιαίτερο. Παρά ταύτα είναι μια πολύ σημαντική ημέρα που οφείλει να σημειωθεί ως μια σημαδιακή ημερομηνία στη πολιτική, πολιτειακή, νομική και όχι μόνο ιστορία της Κύπρου.

Είναι η ημέρα που ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, για πρώτη φορά στην ιστορία από της  ιδρύσεως της, παρουσιάστηκε ενώπιο Ερευνητικής  Επιτροπής, πήρε όρκο, και ορκίστηκε να πει ότι ήξερε και βεβαίως την όλη αλήθεια, για  τα τραγικά συμβάντα που οδήγησαν εις τη φονική έκρηξη εις το Μαρί. Είναι η ημέρα που ο Πρόεδρος, όπως όλους τους άλλους πολίτες  που κλήθηκαν ενώπιο της Ερευνητικής Επιτροπής, δε τύγχανε καμμίας συνταγματικής προστασίας – πλην του δικαιώματος  να μην απαντήσει στις ερωτήσεις το οποίο όμως δεν άσκησε – και επομένως έδωσε τη δυνατότητα  να κριθεί από τους πολίτες.

Σε χώρες του εξωτερικού υπήρξαν ορισμένες  περιπτώσεις που Ηγέτες Κυβερνήσεων κλήθηκαν  να δώσουν, ενόρκως, μαρτυρία ενώπιο Ερευνητικής Επιτροπής. Σημειώνω δύο πολύ γνωστές  περιπτώσεις των Προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών  Νίξον και Κλίντον σχετικά με τα αντίστοιχα σκάνδαλα του «Ουότερκεϊτ» και «Λεβίντσκι». Η μαρτυρία μάλιστα του πρώτου σχετικά με το «Ουότερκεϊτ» ήτο και η απαρχή του τέλους της παραμονής του στη Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πώς θα καταγράψει λοιπόν η ιστορία τη σημαδιακή αυτή ημέρα η οποία θα μπορούσε  - παρά τα τραγικά γεγονότα που συνδυάζονται μαζί της – να ήταν μια γιορτή της Δημοκρατίας;

Δυστυχώς με μελανά χρώματα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας φρόντισε, μήνες μετά,  στα πλαίσια δημοσιογραφικής διάσκεψης, με τη γνωστή πια φράση του «….. κάποτε θα μιλήσω και εγώ για τα  γεγονότα στο Μαρί ….» να αποκαλύψει ότι κατά τη διάρκεια της ενόρκου μαρτυρίας  του την 5/9/2011 είτε δεν είπε όλα όσα  ξέρει είτε δεν είπε την όλη αλήθεια. 

Και σαν αυτό να μην ήταν αρκετό, το τέλος της ενόρκου μαρτυρίας  του Προέδρου  συνοδεύτηκε από ένα φροντερό «όχι» εκ μέρους  του όταν συγγενείς των θυμάτων της  έκρηξης  ζήτησαν να του μιλήσουν και  σημαδεύτηκε από την απόπειρα σύλληψης  του γυιού του ήρωα Διοικητή του Ναυτικού Ιωαννίδη από άνδρες, μέλη της Προεδρικής Φρουράς.

Είναι γι΄αυτό που στο τέλος της  όλης διαδικασίας ο υποφαινόμενος ανέφερε ότι στις 11/7/2011 απέθαναν 13 ήρωες και την 5/9/2011 «απέθανε η Δημοκρατία». Κρίμα. Θα μπορούσε να αποτελούσε ιστορική ημέρα, όπως προανάφερα. Αλλά και αυτή τη προοπτική, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τη «σκότωσε».




                                               Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης
                                               Δικηγόρος 
                                               Πρόεδρος Νομικού Συμβουλίου ΔΗ.ΣΥ
                                               Μέλος Πολιτικού Γραφείου ΔΗ.ΣΥ