'Αρθρα
..........................................................................................................................................................................................................................






Τι περιμένει τώρα η Κοινωνία;

Το τέλος του Αυγούστου κάθε χρόνο είναι ένα σημαντικό, και συνάμα σημαδιακό ορόσημο. Σηματοδοτεί το τέλος Καλοκαιριού και τον ερχομό του  Χειμώνα. Και πραγματικά αλλά και ψυχολογικά. 

Τα φετινά συναισθήματα είναι διαφορετικά από άλλες χρονιές. Υπάρχει ένα αίσθημα διάχυτης αγωνίας στην ατμόσφαιρα. Δεν ισχύει εκείνο που βιώναμε τα προηγούμενα χρόνια, δηλαδή τη σιγουριά που συνόδευε το γύρισμα στη ρουτίνα  της καθημερινότητας και της δουλειάς μετά από κάποιες δύσκολες πρώτες ημέρες προσαρμογής.

Το φετινό τέλος της Καλοκαιρινής περιόδου σημαδεύεται από τα έντονα αρνητικά συναισθήματα αγωνίας, άγχους και αβεβαιότητας  που προκάλεσαν οι αποφάσεις του Μαρτίου του 2013. Μαζί μ΄αυτές έχουμε και τις τραγικές συνέπειες της κατάστασης στην οποία οδηγήθηκε η Κυπριακή οικονομία από τη διαχείριση που αυτή έτυχε  τα τελευταία χρόνια, που είναι η κατάρρευση των τραπεζών, το «κούρεμα» των καταθέσεων και κυρίως η ανεργία.

Με φόντο τα πιο πάνω τι περιμένει τώρα η Κοινωνία; Από που μπορεί να πιαστεί για να προχωρήσει; Κατά τη γνώμη μου αναμένει από όλους που έχουν τη τύχη της  στα χέρια τους τουλάχιστο ειλικρίνεια, διαφάνεια, νομιμότητα, αποκλεισμό των προσωπικών  επιδιώξεων προς όφελος του καλού του συνόλου, τερματισμό του λαϊκισμού, ίσες ευκαιρίες στη πράξη και όχι μόνο στα λόγια η οποία επιτυγχάνεται με τη προώθηση των άριστων και όχι των αρεστών και φίλων αλλά ταυτόχρονα μετριότητων, αντικατάσταση της ατιμωρησίας  η οποία παρατηρείται με τη τιμωρία εκείνων που πραγματικά ευθύνονται και τέλος απαλλαγή από το σύνδρομο του πάρε-δώσε και της συνδιαλλαγής η οποία κατάντησε καρκίνωμα αφού στην ουσία  αποτελεί μία συμφωνία του χειρίστου είδους και επιδίωξη την ικανοποίηση του ατόμου εις βάρος, τις περισσότερες φορές, του συνόλου.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα. Τα πιο πάνω θα λύσουν τα προβλήματα; Κατά τη γνώμη  μου όχι αλλά θα ενδυναμώσουν τη πίστη  και βούληση της Κοινωνίας να εργαστεί σκληρά για να τα λύσει. 

Η ευκαιρία ακόμη υπάρχει. Η Κυβέρνηση έχει δεν έχει έξη μήνες ζωής από τότε που ανέλαβε. Το «τσουνάμι» των προβλημάτων που βρήκε μπροστά της στο ξεκίνημα  της θητείας της τη δικαιολογούν μέχρι τώρα στα μάτια της Κοινωνίας τουλάχιστο  σε κάποιο βαθμό. Ο χρόνος όμως της κατανόησης  εκπνέει και μάλιστα με γοργούς ρυθμούς. Δεν έχει πείσει ότι είναι απαλλαγμένη από τα ανωτέρω αρνητικά. Γι΄ αυτό οφείλει άμεσα να ενεργήσει. Πριν είναι αργά και η κατάσταση γίνει μη ανατρέψιμη. Τόσο για την ίδια αλλά, και αυτό είναι το χειρότερο, για τη Κοινωνία ολόκληρη και τη πατρίδα μας. 


                                                       Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης
                                                       Δικηγόρος