'Αρθρα
..........................................................................................................................................................................................................................





Οι αφανείς ήρωες της τραγωδίας στο Μαρί

Η έκρηξη στα εμπορευματοκιβώτια εις τη Ναυτική Βάση στο Μαρί την 11/7/2011 αποτέλεσε το έναυσμα για να λεχθούν και να γραφτούν πάρα πολλά.  Θα προκαλέσει απορία επομένως το τι ακολουθεί αφού για τη πτυχή της φονικής έκρηξης που αναφέρεται κατωτέρω έχουν λεχθεί και γραφτεί πάρα πολύ λίγα μέχρι και καθόλου. 

Η έκρηξη επέφερε το θάνατο σε 13 συνανθρώπους μας.  Δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκαν ως ήρωες.  Επέφερε όμως και το σοβαρό τραυματισμό σε δεκάδες άλλους ανθρώπους. Ο θάνατος των 13 επεσκίασε τον τραυματισμό τους.  Δυστυχώς όμως οι τραυματισμοί είναι μια τραγική πραγματικότητα και οι δεκάδες τραυματίες – σχεδόν 100 στον αριθμό – ζουν ένα πραγματικό και καθημερινό γολγοθά. 

Είχα την ευκαιρία να έρθω σ΄επαφή με αρκετούς από αυτούς τους ανθρώπους.  Δεν περνά μέρα που να μην ξαναζούν – ο καθ΄ένας με το δικό του τρόπο – τη τραγική εκείνη ημέρα.  Δυστυχώς όμως γι΄αυτούς η κάθε μέρα της ζωής του μετά την 11/7/2011 είναι εξ΄ ίσου επώδυνη και οδυνηρή.  Ο καθ΄ ένας «κουβαλά» τραυματισμούς – σωματικούς και ψυχολογικούς – που τους έχουν σημαδέψει καταστροφικά την υπόλοιπη ζωή τους.  Και μαζί 
μ΄ αυτούς και των οικογενειών τους.  Πολλοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εργασίες τους.  ΄Αλλοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν δραστικά τον τρόπο ζωής τους. 

Το ερώτημα το οποίο γεννάται αβίαστα είναι τι έκανε η πολιτεία γι΄ αυτούς.  Η απάντηση είναι τίποτα απολύτως.  Αυτή είναι η απογοητευτική πραγματικότητα.  ΄Αφησαν τον καθ΄ ένα και τις οικογένειες τους να αντεπεξέλθουν μόνοι τους.  Να «ανεβούν» ένα βουνό από αντιξοότητες και δυσκολίες.  Πολλές φορές αυτό είναι αδύνατο και όμως κανένας δεν ενδιαφέρεται.  Αφέθηκαν με λίγα λόγια στο έλεος τους. 

Οι περισσότεροι έχουν αποταθεί στη δικαιοσύνη για αποζημιώσεις.  Είναι γνωστό όμως πόσο χρόνο παίρνουν οι δικαστικές διαδικασίες να ολοκληρωθούν. Και το χειρότερο είναι το εξής εκπληκτικό.  Η Κυπριακή Δημοκρατία, δια μέσω της Νομικής Υπηρεσίας, καταχώρησε εις το Δικαστήριο Υπερασπίσεις  ότι δε φέρει ευθύνη για τους τραυματισμούς τους η Κυπριακή Δημοκρατία. Μάλιστα.  Η ίδια Κυπριακή Δημοκρατία η οποία κατηγόρησε στο Δικαστήριο και πέτυχε καταδίκη Υπουργού και άλλων λειτουργών της, στις αστικές αυτές διαδικασίες για αποζημιώσεις, ισχυρίζεται ότι δεν ευθύνεται για τον τραυματισμό τους!! Αν είναι δυνατό. Η λογική ψηλώνει τα χέρια ψηλά. 


Ο σκοπός του άρθρου αυτού είναι διπλός.  Ο ένας είναι να γνωστοποιηθεί εις το πλατύ κοινό την ύπαρξη αυτών των ανθρώπων τους οποίους, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών,  αγνοούν την ύπαρξη τους.  Ο δεύτερος λόγος είναι για να ευαισθητοποιήσω – ελπίζω – τους αρμόδιους να ενδιαφερθούν  γι΄αυτούς.  Η μνήμη των 13 θανόντων θα τιμηθεί καλύτερα από ότι οι τελετές και οι ομιλίες αν η Πολιτεία σταματήσει να «κλείνει» τα μάτια στην ύπαρξη τους, να σταματήσει να αποποιείται τις ευθύνες της και να επισπεύσει τις διαδικασίες αποζημίωσης τους. 



                                                                                      Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης
                                                                                      Δικηγόρος